برای مثال در صورتی که انجام تکالیف خانه به وسیله آنها مدت زیادی طول می کشد، می توان مقدار آن را کمتر کرد. داروهای محرک مانند ویوانز، ریتالین و کونسرتا هم به تنهایی و هم همراه روش های رفتاردرمانی در این گروه سنی موثر بوده اند. این گزارش می گوید این داروها دارای عوارض جانبی هستند از جمله بی اشتهایی، مشکلات خواب و دردمعده.
کودکانی که برخی از علائم «اختلال کمبود توجه و بیش فعالی» را دارند اما تشخیص کامل بیماری در آنها داده نشده است، نباید دارو مصرف کنند. نویسندگان این گزارش، دارودرمانی و رفتاردرمانی انفرادی را برای نوجوانان مبتلا به «اختلال کمبود توجه و بیش فعالی» توصیه می کنند. آنها تاکید می کنند پزشکان باید مراقب بروز نشانه های مربوط به سوءمصرف مواد یا الکل در این گروه سنی باشند و اگر این مشکلات مربوط به سوءمصرف مواد ادامه یافت باید به اولویت درمانی بدل شود. بالاخره از آنجا که این اختلال ممکن است برای مدت طولانی ادامه پیدا کند، این اصول راهنما، برقراری ارتباط میان خانواده ها، مدارس و پزشکان در طولانی مدت را برای کمک به درمان این عارضه ضروری می داند.
The design process of the player store logo
How to take care of baby's teeth
20 steps to start cleaning babies' teeth
The right time to separate the child's room
How to overcome the fear of the dark in children
مقاله بیش فعالی را از ۴سالگي جدی بگیرید
مقاله چرا اسباب بازی مناسب کودکان بیشفعال (ADHD) لازم است
